Μια ιστορία γιατη δύναμη τηςσκέψης

Πιστεύουμε ότι πρέπει να βασιστούμε στον εαυτό μας για να είμαστε το χέρι που μας απλώνει όταν πέφτουμε και να είμαστε ο ώμος που κλαίμε, αλλά στην πραγματικότητα μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να δεχθεί βοήθεια - μια μικρή λέξη, μια μικρή ώθηση και να την ανταποδώσουμε προς τα εμπρός.

Συχνά οι άνθρωποι περιμένουν βοήθεια από το εξωτερικό, χωρίς να υποψιάζονται ότι μέσα τους κρύβονται μεγάλες, ισχυρές δυνάμεις. Μια μητέρα ξάπλωσε άρρωστη για αρκετή ώρα και περίμενε να της συμβεί κάποιο θαύμα, να έρθει κάποιος από έξω, να βάλει τα χέρια του στο κεφάλι της και να σηκωθεί κι αυτή αμέσως.

Μια μέρα το παιδί σύρθηκε κάτω από το κρεβάτι για να παίξει. Έξυνε ένα σπίρτο κάτω από το κρεβάτι για να ψάξει κάτι, αλλά άθελά του έβαλε φωτιά στο σεντόνι του κρεβατιού. Η ασθενής ένιωσε ότι κάτι καυτό φυσούσε προς το μέρος της και από φόβο ότι είχε φωτιά, πήδηξε αμέσως από το κρεβάτι της και σε μια στιγμή βρέθηκε στα πόδια της, αλλά ήδη υγιής.Ο φόβος που βίωσε προκάλεσε αλλαγή στο νευρικό της σύστημα, με αποτέλεσμα να συνέλθει.

Είπε στον εαυτό της "Καλά που δεν κάηκα. Αλλά τι έπαθα, δεν ξέρω. Από τη στιγμή που πάτησα στα πόδια μου, ένιωσα υγιής." Άρα η αρρώστια έφυγε με το σεντόνι.

Φανταστείτε ότι κάποιος έχει απελπιστεί από τη ζωή και σκέφτεται να αυτοκτονήσει. Όταν το συνειδητοποιήσετε, του στέλνετε αμέσως την ενθαρρυντική, θετική σκέψη σας. Αυτό το άτομο αρχίζει να σκέφτεται και εγκαταλείπει την αυτοκτονία. Επομένως, η θετική, ανοδική σκέψη ενός ανθρώπου είναι σε θέση να βοηθήσει ένα μικρό ή μεγάλο αριθμό ανθρώπων, ανάλογα με την ένταση και την καθαρότητα της σκέψης.

Άρα, ο άνθρωπος φέρει ευθύνη απέναντι σε όλη την ανθρωπότητα.

- Πέταρ Ντούνοφ